Wolna encyklopedia
| Witold Lutosławski | |
| Urodzony | 25 stycznia 1913 Warszawa |
| Zmarł | 7 lutego 1994 Warszawa |
Witold Roman Lutosławski (ur. 25 stycznia 1913 w Warszawie, zm. 7 lutego 1994 w Warszawie), polski kompozytor współczesny i dyrygent, także pianista. Syn Józefa Lutosławskiego.
Spis treści |
Historia życia
Pochodził z rodziny ziemiańskiej herbu Jelita mającej swą posiadłość w Drozdowie k. Łomży. Jego zainteresowanie muzyką miało swe korzenie w dzieciństwie i tradycji rodzinnego muzykowania. Komponował już w wieku 9 lat, a w roku 1922 napisał Preludium na fortepian. Później uczył się gry na skrzypcach i fortepianie oraz uczęszczał do Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie. W roku 1931 zdał maturę. W latach 1927–1928 i 1932–1937 uczęszczał do Konserwatorium Warszawskiego, studiując pianistykę oraz kompozycję, a na przełomie 1931–1933 oddawał się studiom matematycznym.
Na początku II wojny światowej walczył jako żołnierz przeciwko Niemcom, a potem, w czasie okupacji, grywał w warszawskich kawiarniach w duecie z Andrzejem Panufnikiem oraz koncertował z Eugenią Umińską, zbierając fundusze na pomoc ukrywającym się artystom, m.in. dla Władysława Szpilmana. Z Andrzejem Panufnikiem przygotował około 200 transkrypcji utworów znanych kompozytorów, m.in. opracowanie 24 kaprysu N. Paganiniego, zatytułowane Wariacje na temat Paganiniego. Prawie wszystkie kompozycje sprzed i z okresu wojny zaginęły.
Po wojnie komponował między innymi symfonie, koncerty i utwory dla dzieci. W latach sześćdziesiątych zaczął działać jako dyrygent i wykładowca – w kraju i za granicą. Udzielał się też w Związku Kompozytorów Polskich.
W latach 50. komponował również muzykę teatralną, radiową, jak również zwykłe piosenki (walce, fokstroty, tanga). W tej, wyraźnie zarobkowej działalności korzystał najpierw z pseudonimu Bardos, a później Derwid (gdy okazało się, że Bardos to także nazwisko węgierskiego kompozytora). Piosenki przez niego napisane wykonywali m.in. tacy artyści, jak: Olgierd Buczek, Mieczysław Fogg, Ludmiła Jakubczak, Kalina Jędrusik, Jerzy Michotek, Sława Przybylska, Hanna Rek, Irena Santor, Rena Rolska, Violetta Villas.
Jest twórcą oryginalnej techniki kompozytorskiej – aleatoryzmu kontrolowanego. W czasie największego rozkwitu awangardy Lutosławski nie zapominał, że nowość jest tą cechą utworu, która zużywa się najszybciej. Był jednym spośród nielicznych kompozytorów, którzy w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku nie zapomnieli o prawach rządzących percepcją muzyki.
Uznawany za najwybitniejszego – obok Chopina i Szymanowskiego – polskiego kompozytora wszech czasów. Został odznaczony najwyższymi orderami PRL i III RP: Orderem Budowniczych Polski Ludowej oraz Orderem Orła Białego. Laureat Polar Music Prize z roku 1993. Tytuły doktora honoris causa przyznały mu uniwersytety: Warszawski (1973), Mikołaja Kopernika w Toruniu (1980), Jagielloński (1984) oraz Akademia Muzyczna im. Fryderyka Chopina (1988). Zarówno Filharmonia Wrocławska, jak i Państwowa Szkoła Muzyczna I i II stopnia w Nysie oraz Państwowa Szkoła Muzyczna I i II stopnia w Stargardzie Szczecińskim, noszą jego imię.
Ważniejsze dzieła
Muzyka poważna
- I Symfonia (1947)
- Spóźniony słowik i inne piosenki dziecinne do słów Juliana Tuwima (1947)
- Koncert na orkiestrę (1954)
- Pięć pieśni do słów K. Iłłakowiczówny (1957)
- Muzyka żałobna (1958)
- Gry weneckie (1961)
- Trois Poémes d’Henri Micheaux (1963)
- Kwartet smyczkowy (1964)
- Paroles tissées (1965)
- II Symfonia
- Livre pour orchestre (1968)
- Koncert wiolonczelowy (1970)
- Preludia i fuga (1972)
- Les espaces du sommeil
- Mi-Parti
- Novelette
- Koncert podwójny
- III Symfonia (1983)
- Łańcuch I
- Łańcuch II (1985)
- Łańcuch III (1986)
- Partita
- Koncert fortepianowy (1988)
- Chantefleurs et Chantefables
- IV Symfonia (1992)
- Preludia taneczne na klarnet
Piosenki
- Cyrk jedzie
- Filipinka modna
- Ni dla nas już
- Nie oczekuję dziś nikogo
- Po co śpiewać piosenki
- W naszym pustym domu hula wiatr
- Warszawski dorożkarz
- Z lat dziecinnych
- Znajdziesz mnie wszędzie
Genealogia
| 4. Franciszek Dionizy Lutosławski (1830-1891) | ||||||
| 2. Józef Lutosławski(1881-1918) | ||||||
| 5. Paulina ze Szczygielskich Lutosławska | ||||||
| 1. Witold Lutosławski (1913-1994) | ||||||
| 6. ?? Olszewski | ||||||
| 3. Maria z Olszewskich Lutosławska | ||||||
| 7. ??? | ||||||
Zobacz też
- Międzynarodowy Przegląd Młodych Dyrygentów im. Witolda Lutosławskiego
- Międzynarodowy Konkurs Wiolonczelowy im. Witolda Lutosławskiego
- Lutosławscy
Linki zewnętrzne
Bibliografia
- D. Gwizdalanka, K. Meyer: Lutosławski. Droga do dojrzałości; Kraków PWM 2003; Lutosławski. Droga do mistrzostwa, Kraków PWM 2004
- Ch. B. Rae: Muzyka Lutosławskiego, z ang. tłum. S. Krupowicz, Warszawa PWN 1996
- T. Kaczyński: Lutosławski: Życie i muzyka, Warszawa Sutkowski Edition 1994
- J. Paja-Stach: Witold Lutosławski, Kraków Musica Iagellonica 1996
- J. Paja-Stach: Lutosławski i jego styl muzyczny, Kraków Musica Iagellonica 1997
- Witold Lutosławski. Człowiek i dzieło w perspektywie kultury muzycznej XX wieku. Red. J. Astriab, M. Jabłoński, J. Stęszewski, Poznań PTPN 1999
- Estetyka i styl twórczości Witolda Lutosławskiego. Studia pod red. Z. Skowrona, Kraków Musica Iagellonica 2000
- „Muzyka” 1995 nr 1-2 (w całości poświęcona W. Lutosławskiemu), Warszawa (IS PAN) 1995
- Witold Lutosławski. Sesja naukowa poświęcona twórczości Kompozytora. Kraków 24-25 kwietnia 1980. Wybór materiałów. Red. L. Polony, Zeszyty Naukowe Akademii Muzycznej w Krakowie 1985
- Witold Lutosławski: Prezentacje, interpretacje, konfrontacje. Red. K. Tarnawska-Kaczorowska, Warszawa ZKP 1985
- G. Michalski: Lutosławski w pamięci, Gdaćsk słowo/obraz/terytoria 2007
- Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ISBN 83-86848-05-7, tu hasło Derwid, s. 39.
Kompozytorzy: ur. 1900-1918: Roman Palester • Grażyna Bacewicz • Witold Lutosławski • Andrzej Panufnik
ur. 1920-30: Kazimierz Serocki • Włodzimierz Kotoński • Witold Szalonek • Tadeusz Baird • Bogusław Schaeffer
ur. 1930-39: Wojciech Kilar • Henryk Mikołaj Górecki • Krzysztof Penderecki • Zygmunt Krauze
ur. 1940-1949: Marta Ptaszyńska • Krzysztof Meyer
ur. 1950-1959 Aleksander Lasoń • Eugeniusz Knapik • Paweł Szymański
ur. po 1960: Hanna Kulenty • Paweł Mykietyn
Wirtuozi: fortepianu: Artur Rubinstein • Krystian Zimerman • skrzypiec: Kaja Danczowska • Ida Haendel • Konstanty Andrzej Kulka • Henryk Szeryng • Wanda Wiłkomirska
Dyrygenci: Henryk Czyż • Jerzy Katlewicz • Kazimierz Kord • Jan Krenz • Andrzej Markowski • Jerzy Maksymiuk • Witold Rowicki • Jerzy Semkow • Stanisław Skrowaczewski • Stanisław Wisłocki • Antoni Wit • Bohdan Wodiczko
Śpiewacy: Jerzy Artysz • Zdzisława Donat • Andrzej Hiolski • Bernard Ładysz • Wiesław Ochman • Stefania Toczyska • Stefania Woytowicz• Teresa Żylis-Gara
Wydawnictwa: Nutowe: Polskie Wydawnictwo Muzyczne (PWM) • Płytowe: Polskie Nagrania Muza • Acte Préalable Czasopisma: Muzyka21 • Ruch Muzyczny • Res facta
<<Muzyka w I poł. XX wieku<< • >>?>>