Wolna encyklopedia

Wojsko ordynackie (lub chorągwie ordynackie) - w XVI-XVIII wieku oddziały wojskowe wystawiane i utrzymywane na potrzeby Rzeczypospolitej przez ordynacje magnackie (ordynacja dubieńska Ostrogskich, zamojska Zamoyskich, słucka, klecka i ołycka Radziwiłłów, pińczowska Myszkowskich, rydzyńska Sułkowskich).

Liczebność wystawianych wojsk ordynackich (zwanych także chorągwiami ordynackimi) była różna (na przykład ordynacja dubieńska wystawiała 600 żołnierzy, a ordynacja słucka aż 6000 żołnierzy). Wojska ordynackie przeznaczone były na załogi ważnych twierdz znajdujących się na obszarach ordynacji (na przykład Dubno, Zamość, Słuck). Wojska ordynackie rzadko brały udział w działaniach polowych.

Źródło: „haslo,Wojsko_ordynackie