Wolna encyklopedia
| Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Należy w nim poprawić: rozwinąć delikatnie (i dodać przykłady). Po wyeliminowaniu wskazanych powyżej niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Wrońskian – wyznacznik znajdujący zastosowanie w rachunku różniczkowym i równaniach różniczkowych, opracowany przez polskiego matematyka Józefa Hoene-Wrońskiego, nazwany tak na jego cześć.
Jednym z zastosowań jest użycie lematu Wrońskiego do znajdowania układów funkcji liniowo niezależnych.
Spis treści |
Definicja
Niech
będą (n − 1)-krotnie różniczkowalnymi funkcjami. Macierz
funkcji i ich pochodnych takiej, że pierwszym wierszu znajdują się funkcje
, w drugim ich pierwsze pochodne, a w dalszych kolejne, aż do pochodnej rzędu n − 1 w ostatnim wierszu macierzy, nazywa się macierzą fundamentalną lub Wrońskiego.
Wrońskianem nazywa się wyznacznik macierzy fundamentalnej,
.
Własności
Jeżeli funkcje są liniowo zależne w danym zbiorze, to ich wrońskian jest w tym zbiorze tożsamościowo równy zeru. Twierdzenie odwrotne nie jest prawdziwe, czego przykładem są funkcje
oraz
.
Przykład zastosowania
Zadanie 1.
Sprawdzić czy podane funkcje wektorowe
oraz
tworzą układ fundamentalny rozwiązań układu równań różniczkowych zwyczajnych pierwszego rzędu postaci: 
Rozwiązanie:
Sprawdzamy najpierw czy podane funkcje są rozwiązaniami danego układu równań
a)
tzn.
jest rozwiązaniem.
b)
tzn.
również jest rozwiązaniem.
Aby sprawdzić czy powyższe funkcje tworzą układ liniowo niezależny wykorzystamy wrońskian:
Oznaczmy(jak w definicji wrońskianu): 
Wtedy: 
c) 
Wrońskian jest niezerowy co oznacza, że funkcje tworzą układ liniowo niezależny.
Z podpunktów a), b) i c) oraz z faktu, że rozwiązania należą do przestrzeni
wnioskujemy, że układ
jest układem fundamentalnym rozwiązań danego układu równań dla
.
Zobacz też
Bibliografia
- Marian Gewert, Zbigniew Skoczylas: Równania różniczkowe zwyczajne. Teoria, przykłady, zadania.

