Wolna encyklopedia

Zieloni – Wolny Sojusz Europejski (Zieloni/WSE, ang. Greens/European Free Alliance, Greens/EFA) – jedna z grup politycznych w Parlamencie Europejskim.

Grupa składa się z reprezentantów dwóch grup politycznych – partii Zielonych zgrupowanych w Europejskiej Federacji Partii Zielonych/Europejskiej Partii Zielonych i Wolnego Sojuszu Europejskiego, reprezentującego "narody bez państw". Zielonych/WSE można określić jako ugrupowanie centrowo-lewicowe. Z Grupą Zieloni/WSE współpracuje polska partia Zielonych 2004 oraz Ruch Autonomii Śląska.

Współprzewodniczącymi Grupy są Monica Frassoni i Daniel Cohn-Bendit.

Historia

Ta sekcja wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić ją weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

1979 - Pierwsze wybory do Parlamentu Europejskiego - trójka osób reprezentujących Wolny Sojusz Europejski (Volksunie i Fianna Fail) włącza się do Grupy na rzecz Koorcynacji Technicznej i Obrony Niezależnych Frakcji i Członków.

1984 - Pierwsi Zieloni zostają wybrani - 7 osób z Niemiec i po 2 - z Belgii i Holandii. Razem z innymi parlamentarzystami z Włoch i Danii oraz ugrupowań mniejszości z Flandrii, Sardynii i Kraju Basków tworzą Grupę Tęczową.

1989 - Przełomowe wybory dla Zielonych i Wolnego Sojuszu Europejskiego. Zieloni z Francji, Włoch i Portugalii dołączają do swych koleżanek i kolegów z Niemiec, Belgii i Holandii. Grupa składa się z 30 osób. Zieloni z Wielkiej Brytanii otrzymują wtedy, na fali obaw związanych z awarią reaktora nuklearnego w Czarnobylu, rekordowe poparcie - 14,9%, ale nie otrzymują mandatu z powodu panującego wówczas systemu większościowego.

W tym samym czasie 10 osób z Wolnego Sojuszu Europejskiego (z Flandrii, Szkocji, Katalonii, Kraju Basków, Korsyki, Sardynii, Irlandii, Andaluzji i Wysp Kanaryjskich) współtworzy Grupę Tęczową, opartą na partiach regionalnych i mniejszości narodowych.

1994 - Zieloni w Niemczech notują rekordowy wynik wyborczy, podczas gdy w Portugalii i Francji tracą wszystkie mandaty. Po raz pierwszy grupę zasilają osoby z Luksemburga i Irlandii, jednak cała frakcja topnieje do 23 członkiń i członków. W tym samym czasie WSE porozumiewa się z włoskimi i francuskimi partiami radykalnymi i współtworzy Europejski Sojusz Radykalny.

1995 - Podczas przemówienia ówczesnego prezydenta Francji na sesji plenarnej Europarlamentu, Jacquesa Chiraca, Zieloni w sposób spektakularny protestują przeciw francuskim próbom jądrowym na atolu Mururoa. Śmierć współprzewodniczącego grupy, Alexandra Langera, poważnie osłabia grupę, mimo faktu jej wzrostu liczebnego do 27 osób (z Austrii, Finlandii i Szwecji).

1999 - Wybranych zostaje 38 Zielonych i 10 osób z Wolnego Sojuszu Europejskiego. Po raz pierwszy te dwie frakcje tworzą wspólną, która staje się czwartą pod względem wielkości polityczną siłą w Parlamencie Europejskim. Michaele Schreyer, Zielony z Niemiec, staje się pierwszym komisarzem grupy, odpowiedzialnym za budżet i walkę z korupcją. Zieloni współtworzą 5 z 15 rządów ówczesnej Unii Europejskiej (Belgia, Finlandia, Francja, Niemcy, Włochy), co daje im możliwość silnego oddziaływania na kształt Protokołu z Kioto.

2004 - 21 lutego powstaje w Rzymie Europejska Partia Zielonych, która jako pierwsza organizuje wspólną kampanię na skalę europejską. 26 marca ten sam status europejskiej partii politycznej otrzymuje WSE, podczas zebrania w Barcelonie z udziałem 31 organizacji członkowskich. W czerwcowych wyborach Zieloni zdobywają 34 miejsca, ale żadnego w nowych państwach członkowskich. Odnowiony zostaje sojusz z WSE (mającego nową reprezentantkę z Łotwy), przygarniają także niezależnych. Licząca 42 osoby wspólna grupa nadal jest czwartą siłą Europarlamentu.

2007 - Czescy Zieloni są pierwszą partią z nowego państwa członkowskiego UE, która wchodzi do rządu koalicyjnego. Rozwój wypadków w Parlamencie Europejskim sprawia, że Zieloni/WSE stają się piątą pod względem wielkości grupą w PE. Poza Czechami, Zieloni współrządzą w Finlandii, Irlandii i Włoszech.

2008 - Po wejściu do grupy deputowanego z Rumunii znów jest ona czwartą największą grupą PE. Rozpad rządu we Włoszech oznacza koniec koalicji, której częścią byli Zieloni. Grupa decyduje się na pierwszy Letni Uniwersytet Zielonych w Słubicach i we Frankfurcie nad Odrą.

Państwo	Partia	Podgrupa	LD
Austria	Die Grünen (Zieloni)	Zieloni	2
Belgia	Ecolo	Zieloni	1
	Groen!	Zieloni	1
Dania	Socialistisk Folkeparti (Socjalistyczna Partia Ludowa)¹	niezależny	1
Finlandia	Vihreä Liitto (Liga Zielonych)	Zieloni	1
Francja	Les Verts (Zieloni)	Zieloni	6
Francja - Hispania	(Kraj Basków): Eusko Alkartasuna (Solidarność Basków)	Wolny Sojusz Europejski	1
Hiszpania	(Aragonia): Chunta Aragonesista (Rada Aragońska)	Wolny Sojusz Europejski	0
	(Aragonia): Partido Aragonés	Wolny Sojusz Europejski	0
	(Katalonia): Iniciativa per Catalunya Verds (Inicjatywa dla Katalonii - Zieloni)	Zieloni	1
	(Katalonia): Esquerra Republicana de Catalunya (Republikańska Lewica Katalonii)	Wolny Sojusz Europejski	0
	(Galicia): Bloque Nacionalista Galego (Galicyjski Blok Nacjonalistyczny)	Wolny Sojusz Europejski	0
	Confederación de Los Verdes (Konfederacja Zielonych)	Zieloni	1
Holandia	GroenLinks (Zielona Lewica)	Zieloni	2
	Europa Transparant	niezależny	2
Irlandia	Green Party/Comhaontas Glas	Zieloni	0
Luksemburg	Déi Gréng (Zieloni)	Zieloni	1
Łotwa	Par Cilvēka Tiesībām Vienotā Latvijā	Wolny Sojusz Europejski	1
Niemcy	Bündnis 90/Die Grünen (Związek 90/Zieloni)	Zieloni	13
Szwecja	Miljöpartiet de Gröna (Partia Zielonych)	Zieloni	1
Wielka Brytania	(Anglia): Green Party of England and Wales (Partia Zielonych Anglii i Walii)	Zieloni	2
	(Kornwalia): Mebyon Kernow	Wolny Sojusz Europejski	0
	(Szkocja): Scottish Green Party (Szkocka Partia Zielonych)	Zieloni	0
	(Szkocja): Scottish National Party (Szkocka Partia Narodowa)	Wolny Sojusz Europejski	2
	(Walia): Plaid Cymru	Wolny Sojusz Europejski	1
Włochy	Federazione dei Verdi (Federacja Zielonych (Włochy))	Zieloni	2

Linki zewnętrzne

• Strona internetowa frakcji